Mary And Max | เด็กหญิงแมรี่ กับ เพื่อนซี้ ช้อคโก้แม็กซ์ (2009)

Mary-And-Max (2009)

Mary And Max หากใครที่เคยได้ดูผลงานกำกับของ Adam Elliot ใน เว็บหนังHD จากผลงานเก่าๆนั้นจะเป็น หนังแนวอนิเมชั่น ดินน้ำมัน ทั้งหมด ซึ่งเรื่องนี้ไม่รู้ว่าสามารถสร้างสิ่งแปลกใหม่ให้กับโลกของอนิเมชั่น ได้รึปล่าว เพราะว่าเขาได้จับอนิเมชั่น มาสร้างไปแนวของ ดราม่า ไม่ใช่ อนิเมชั่น แนวเอาใจคุณหนูๆ หรือ ดูได้ทั้งครอบครัวสักเท่าไหร่

Mary-And-Max

Mary and Max คือ แอนิเมชัน Animation สต๊อปโมชั่น สร้างสรรค์และกำกับโดย อดัม เอลเลียต ผู้กำกับฝีมือดีที่เคยคว้าออสการ์สาขาภาพยนตร์แอนิเมชั่นขนาดสั้นมาแล้ว เรื่องราวของ แมรี่ (พากย์เสียงโดย โทนี่ คอลเล็ตต์) เด็กหญิงจากเมลเบิร์นที่คาดว่าอาจจะเป็นเด็กที่เปลี่ยวเหงาที่สุดในโลก อยู่ในครอบครัวที่มีแม่ติดเหล้า ส่วนพ่อก็หมกมุ่นอยู่กับการสตัฟฟ์สัตว์ วันหนึ่ง แมรี่ จึงตัดสินใจเขียนจดหมายหาคนแปลกหน้าที่เธอลองสุ่มที่อยู่ในสมุดหน้าเหลือง จนได้ไปเจอกับ แม็กซ์ (พากย์เสียงโดย ฟิลลิป ซีมัวร์ ฮอฟฟ์แมน) ชายวัยกลางคนที่มีปัญหาเรื่องบุคลิกภาพและการเข้าสังคม ทั้งคู่ติดต่อพูดคุยกันทางจดหมายเป็นเวลานาน และมิตรภาพที่ดูผิดเพี้ยนนี้ก็ค่อย ๆ งอกงามจนชวนให้ประทับใจ

เรื่องราวอันน่าประทับใจเริ่มต้นที่ “แมรี่ เดซี่ ดิกเคิล” เด็กหญิงวัย 8 ขวบที่อาศัยอยู่ในออสเตรเลีย แม่ของเธอติดบุหรี่และกินเหล้าจนเมาแอ๋แทบทุกวัน ส่วนพ่อที่เป็นพนักงานเย็บเชือกถุงชาก็เอาแต่หมกตัวอยู่กับนกสตาฟ แมรี่ไม่มีเพื่อนที่โรงเรียน และมักจะโดนล้อเรื่องปานสีขี้หมาบนกลางหน้าผากอยู่เสมอ แต่เธอยังมีไก่ที่ตกจากรถบรรทุกซึ่งกำลังเดินทางไปโรงฆ่าสัตว์ และเพื่อนบ้านที่เป็นโรคกลัวที่กว้าง (และไม่ยอมออกจากบ้าน) เป็นเพื่อน แต่ถึงยังไงแมรี่ก็ยังรู้สึกเหงา และอยากมีเพื่อนอย่างคนอื่นบ้าง วันหนึ่ง ขณะที่แมรี่ไปสำนักงานไปรษณีย์กับแม่ เธอก็เกิดไอเดียบรรเจิด จะเขียนจดหมายถึงคนแปลกหน้า เธอเลือกสุ่มชื่อคนในอเมริกาจากสมุดหน้าเหลือง และเธอได้เขียนจดหมายถึง “เอ็ม. โฮโรวิตซ์”แม็กซ์ เจอร์รี่ โฮโรวิตซ์ ชายหนุ่มวัย 44 ปี อาศัยอยู่ในอพาร์ตเม้นท์เล็กๆในนิวยอร์ก แม็กซ์เข้ากับใครไม่ได้ อารมณ์อ่อนไหว และสติแตกง่าย แยกแยะสีหน้าของผู้คนไม่ออก ทั้งยังไม่มีเพื่อน เขาอาศัยอยู่กับแมวที่มีตาข้างเดียว หอยทาก ปลาทอง (ที่มักจะตายแบบพิสดารบ่อยจนต้องหาปลาตัวใหม่มาแทนที่อยู่เสมอ) 

และแม็กซ์ยังมีเพื่อนในจินตการเคราดกที่มักจะนั่งอ่านหนังสือเงียบๆอยู่ที่มุมห้อง ทั้งยังมีเพื่อนบ้านแก่หงักที่มีตาฝ้าฟางขั้นรุนแรง แม็กซ์ตื่นเต้นมากที่ได้รับจดหมายของแมรี่ เขาอ่านมัน 4 รอบ และเกือบจะสติแตกเพราะความตื่นเต้น แต่ในที่สุดเขาก็ตัดสินใจเขียนจดหมายตอบเพื่อนตัวน้อยจากออสเตรเลีย ทั้งคู่เขียนจดหมายหากันหลายต่อหลายปีจนกลายเป็นเพื่อนสนิทของกันและกันในที่สุด แม๊กซ์ชอบที่จะเขียนจดหมายตอบปัญหาของแมรี่ (ซึ่งบางครั้งจดหมายจากเพื่อนคนนี้ก็ทำให้เขาสติแตก เข้าโรงพยาบาลประสาท และฆ่าคนโดยไม่เจตนา) ส่วนแมรี่ก็ชอบที่จะอ่านเรื่องราวที่เกิดขึ้นในชีวิตของแม็กซ์เช่นกัน มิตรภาพของทั้งคู่งอกเงยและงดงาม… พวกเขาต่างก็ได้แต่หวังว่าสักวันหนึ่ง เส้นทางชีวิตของทั้งคู่จะมาบรรจบกันในที่สุด

รีวิวหนัง จะว่าไปมันก็ไม่เหมาะกับเด็กนัก เนื่องด้วยดราม่าขั้นจัด มุขที่ตลกร้ายและค่อนข้างรุนแรงและสีสันที่ไม่ค่อยสดใส บวกกับเหตุการณ์ที่เกิดในเรื่องผู้ใหญ่เกินไป แต่เชื่อเถอะคุณจะพบความประทับใจ หนังแบ่งสีชัดเจน อาจเป็นการสื่อโดยต้องการบอกว่า ชนบทที่มีสีสัน อาจหมายถึงความสดใสของสภาพแวดล้อม สังคม สังคมในชนบทดีกว่า จริงใจกว่าสังคมเมืองมากมายนัก แต่ที่สีสันที่ว่านั้นถูกทาด้วยสีน้ำตาล เนื่องจากเพราะชีวิตของแมรี่ที่ถึงแม้จะอยู่ในชนบท แต่กลับเจอแต่ปัญหาแย่ๆร้ายๆเข้ามาในชีวิต ทั้งการสูญเสียพ่อ ถูกเพื่อนแกล้ง ไม่มีใครคุยด้วย แต่ก็ยังมีเพื่อนข้างบ้านที่แม้จะไม่ได้คุยหรือได้ยินเสียงกันแต่ก็สามารถสื่อสารกันผ่านสายตาได้ และสังคมเมือง ชีวิตของแม็กซ์ที่ถูกทาด้วยสีขาวและดำ บ่งบอกได้ชัดเจนแล้วว่า สังคมเมืองเป็นสังคมที่น่าหม่นหมอง ผู้คนเห็นแก่ตัว สกปรก แถมชีวิตของแม็กซ์ไม่มีเพื่อนเลยซักคน มีแค่ปลาทองและก็เพื่อนในจิตนาการ ชีวิตไร้สีสันถูกทาทับไปด้วยสีดำหม่นๆ